Uit eten gaan is duur, maar hoe komt dat? David Debin, ondervoorzitter van Horeca Brussels en directeur van Horecafocus Solutions, berekende de kost van een bord en kwam tot de vaststelling dat een grote hap van de prijs die de klant betaalt naar de staat gaat.

Voor veel mensen is uit eten gaan een luxe wegens (te) duur. En dat terwijl in werkelijkheid de horecaprijzen in België over het algemeen te laag liggen in verhouding tot de kosten en investeringen die ermee gepaard gaan.

David Debin analyseerde de prijs van een bord in een gemiddeld “klassiek” restaurant in Brussel.

De grootste hap, 40%, gaat naar personeelskosten. Een flink deel daarvan zijn patronale lasten, terwijl ook de werknemer, langs zijn kant, veel afdraagt aan RSZ en belastingen. 

25% gaat naar grondstoffen, de foodcost.  19% naar belastingen en btw. Die laatste bedraagt nog steeds 21% op dranken en 12% op voeding. 15% tot slot gaat naar vaste kosten zoals huur, gas, water, elektriciteit en onderhoud.

Wat overblijft is amper 1% brutomarge. David Debin becijferde dat een zaakvoerder die 60 tot 80 uur per week werkt en geen eigenaar is van het pand, hier ongeveer 1.200 euro netto per maand aan overhoudt. Opstartkosten, investeringen in keukenmateriaal, servies en bestek, decoratie,… niet eens meegerekend.

Op de website van Horeca Brussels getuigen enkele restaurateurs uit de hoofdstad over het voortdurend balanceren tussen vaste kosten en loonlasten, over de moeilijke evenwichtsoefening om de menukaart betaalbaar te houden voor de klant zonder aan kwaliteit en creativiteit in te boeten en hun job toch leuk en rendabel.

“De klant beseft helaas niet welke dagelijkse realiteit er achter zijn bord schuil gaat”, besluit David Debin. “De prijs op de rekening moet de realiteit weerspiegelen. Een gerecht van 25 euro, met zorg bereid, met de glimlach geserveerd door een gekwalificeerd team, is een eerlijke prijs. De Horeca kan niet blijven verkopen met verlies om een illusie in stand te houden. Een restaurant is een beroep, een passie, een economische activiteit. En vandaag is het in België dringend tijd om de echte waarde van een bord eten te erkennen.”