Vanaf 1 januari 2027 zullen ook in België alle werknemers verplicht hun arbeidstijden moeten registreren. Een Europese richtlijn legde deze verplichting al langer op, maar in tegenstelling tot de meeste andere lidstaten, was België hier nog niet mee aan de slag gegaan omdat vakbonden en werkgevers hierover voorlopig geen akkoord bereikten.

De federale regering sprak zopas in de marge van het regeerakkoord openlijk de intentie uit om tegen volgend jaar op dezelfde lijn te zitten als de andere Europese landen. Wetgeving met de exacte bepalingen moet nog volgen, maar de grote lijnen staan wel al vast. Ten laatste op 1 januari 2027 moet elke werkgever in de private en publieke sector, ongeacht de grootte of de activiteit, beschikken over een objectief, betrouwbaar en soepel systeem om de dagelijkse arbeidstijd van zijn werknemers te registreren. De manier waarop dit gebeurt zal wel vrij te kiezen zijn: een klassieke of digitale prikklok, inloggen via smartphone of computer, fysiek inloggen op de kassa met een code of badge,…

De maatregel druist in tegen de ambitie van de regering om de arbeidsmarkt juist soepeler te maken en krijgt ook veel tegenkanting van werkgevers. De beslissing is echter het gevolg van twee arresten van het Europees Hof van Justitie uit het recente verleden waar België niet onderuit kan. In 2019 stelde dat hof in een Spaanse zaak dat de Europese regels over arbeidstijd enkel afdwingbaar zijn als die arbeidstijd objectief gemeten wordt. Een nieuw arrest eind 2024, opnieuw in een Spaanse zaak, zette ons land nog meer onder druk. In dit laatste arrest werd benadrukt dat de algemene verplichting tot registratie van de arbeidstijd zelfs geldt voor huishoudelijk personeel.

Belgische rechtbanken deden in het verleden uiteenlopende uitspraken over arbeidstijdregistratie. Voorlopig kende België geen algemene wettelijke verplichting voor het gebruik van een tijdsregistratiesysteem, op een beperkt aantal specifieke gevallen  na, zoals bij glijdende uurroosters, afwijkingen voor deeltijders of de bouwsector. Ook de meningen over de voor- en nadelen van een tijdsregistratiesysteem lopen erg uiteen. In ondernemingen met minder dan 10 werknemers maakt momenteel slechts 9,5% van de werkgevers gebruik van een elektronisch tijdsregistratiesysteem. Bij grotere ondernemingen loopt dit op tot 55%.

In de horeca is het gebruik van een tijdsregistratie al een hele tijd ingeburgerd, mede door de doelgroepvermindering die eraan gekoppeld is. Al dreigt die laatste volgend jaar te sneuvelen in de grootscheepse budgetteringoperatie van de federale regering.